|
7
|
|||||
| Thomas, een librettist, vertelt in een nacht aan een prostituee het verhaal van zijn liefde voor een (getrouwde) vrouw. De liefde wordt niet geconsumeerd, maar in zijn gedachten wel, zeker als ze door een ongeluk plotseling om het leven komt. De stijl is hier en daar wat onbeholpen, maar de thematiek is niet onaardig, al vind ik de komst van de overleden geliefde in de persoon van een dolende geest wat overdreven. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Een meisje wordt op straat gevonden. Ze staat daar met een emmer in haar hand en ze weet niet waarom, ze weet ook niet wie ze is en waar ze vandaan komt. Men neemt haar mee en plaatst haar in een soort weeshuis waar ze naar school gaat en langzaam dikker en nog eenzamer wordt. Niemand kan tot haar doordringen, slechts één flits die lijkt op een herinnering komt bij haar op. Maar daarover zegt ze niets. Het is een beklemmend, maar prachtig verhaal, dat iets zegt over de wereld van het kind, over kinderen onder elkaar, over de omgang van mensen onder elkaar, het onbegrip en het onvermogen om dat beter voor elkaar te krijgen. Heel mooi. | |||||
|
|
6
|
|||||
| De schrijfster kreeg de Nobelprijs voor literatuur in 2009. In een toch wel erg poëtische stijl beschrijft Müller hoe een groep vrienden lijdt onder de dictatuur in Roemenië. Als een van hun medestudenten zelfmoord pleegt en daardoor alsnog wordt uitgestoten, zoeken ze naar een mogelijkheid om iets van vrijheid te proeven. Dat mislukt jammerlijk. Geen boek om blij van te worden, misschien zit de kracht in de tegenstelling van de sombere inhoud en de associërende stijl. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Nog zo'n aardige thriller, medisch uiteraard, want Tess Gerritsen is zelf ook arts. Deze keer gaat het om medische experimenten die ouderen moeten helpen verjongen en natuurlijk crimineel zijn. Jonge vrouwen worden zwanger gemaakt en zijn de dupe, maar dokter Toby Harper lost het allemaal op. Lekker spannend en absoluut ontspannend. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Best spannend, deze medische thriller, zeker als je afleiding zoekt. Dokter Di Matteo (een vrouw natuurlijk) wordt geconfronteerd met harttransplantaties die niet via de normale route verlopen, maar slechts worden uitgevoerd bij degenen die ervoor kunnen betalen. Spannend, interessant en natuurlijk een beetje over de top, maar toch, lekker leesvoer eigenlijk. | |||||
|
|
6
|
|||||
| Dit is een roman, gebaseerd op familiehistorie, dus grotendeels berustend op waarheid. Dat maakt het al iets gemakkelijker. Een jonge vrouw van min of meer gegoede afkomst (dochter van een rijke reder in Noordwijk) wordt verliefd op een visser. Dat kan natuurlijk niet en dat vindt de visser, Jacob, afgezien van de moeder van de vrouw, zelf ook. Als Adriana vervolgens - zij het jaren later - valt voor een kelner en Noordwijk verlaat, blijft Jacob, hoewel hij zelf getrouwd is en kinderen heeft, altijd aan haar denken. En zij aan hem. Het gaat niet goed, de eerste wereldoorlog speelt, armoede en ongemak heersen, maar uiteindelijk keert Adriana terug naar Noordwijk en .. Ja hoor, ze vindt min of meer haar Jacob terug. Dat is het verhaaltje. De sfeertekening is goed, de historische en sociale gegevens zijn ook goed, maar het boek is het net niet. Kwestie van stijl? Van al te weinig diepgang? Een leesbare roman, dat is het absoluut wel. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Echt het laatste dagboek dus, want in 2001 sterft hij, zoals we al lazen in het eerder uitgegeven allerlaatste deel. Het blijft de moeite van het lezen waard en je waant je helemaal in zijn wereld, ergens in Zeeland (Kloetinge), van waaruit hij tochten maakt, moet maken soms, met Mario. Maar van waaruit hij ook van alles ziet in de natuur dichtbij en iets verder weg, geniet van de voor hem aantrekkelijke kunst, lekker eten en de nog mooie dingen om hem heen. Met een eerlijkheid om jaloers op te zijn vult hij zijn dagboeken met alles wat hem overkomt en wat hij denkt, tot schaamteloosheid aan toe. Ruzies met Mario zijn aan de orde van de dag, maar worden altijd weer - soms stilzwijgend - bijgelegd. Jammer dat dit de laatste was. Maar ik heb deel 19 nog steeds niet gevonden, dus er rest er nog eentje. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Caroline Dusart is modestyliste en haar man Herman Catz is journalist. Ze zijn bevriend met o.a. mensen in de activisten- dan wel alternatieve hoek. Op enig moment valt de politie of de veiligheidsdienst bij hen binnen. Ze weten van niets en belanden in een soort Kafkaïaanse toestand, die zelfs leidt tot inhechtenisneming van Catz. De rechter-commissaris, Van Loohuizen, speelt hierin een merkwaardige rol. De gebeurtenis leidt - ondanks de vrijlating van Catz - tot een stevige crisis in de relatie tussen Catz en zijn vrouw, een proces dat mooi en subtiel wordt beschreven. De thematiek zit in de geheimen van elk mens, die al dan niet aan de orde komen, in de schuldvraag, in de eerlijkheid die een mens kan opbrengen. Mooie roman, moet je echt lezen! | |||||
|
|
6
|
|||||
| Journalistiek verhaal van Van Westerloo over pater Frits, die 'erotische spelletjes' speelde met Van Westerloos zusje Tineke. Maar niet met haar alleen. Het toont de dubbele moraal van de man, die zichzelf altijd buiten schot houdt, ogenschijnlijk gelovig en oprecht in het leven staat, maar intussen verschillende relaties is aangegaan. Helaas herken je de journalist niet echt in dit boekje, ik heb hem wel eens beter of mooier zien schrijven. Niettemin gaat het over een thema dat niet vaak genoeg kan worden aangekaart. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Julia en Vink hebben een enigszins raadselachtig, maar vooral eenzaam huwelijk, dat in een breuk lijkt te eindigen doordat Julia zich door een oude (dans)vriend laat beïnvloeden. Als deze door zelfmoord om het leven komt, ontspint zich een interessante en bij tijden spannende intrige die Mik tot een bevredigend einde brengt. De stijl is aangenaam en de sfeertekening (hoog water in Maastricht) prachtig en herkenbaar. Het boek behoort tot de geselecteerde voor de Libris Literatuurprijs 2010. Hij zal de hoofdprijs niet krijgen, maar het is een heel aardige roman. | |||||
|