|
7
|
|||||
| Bertus Berkhout heeft een huizenproject in Portugal opgezet, naar later blijkt onder wat obscure omstandigheden. Als hij naar Nederland terugkeert omdat zijn ouderlijk huisleeg staat (zijn vader is in een verzorgingstehuis opgenomen) ontdekt hij dat een vrouw met twee zoontjes haar intrek in de knechtenwoning heeft genomen. Dit en de afwikkeling van de huizenverkoop (zowel in Nederland als in Portugal) leidt tot verwikkelingen die hem noodzaken goed naar zichzelf te kijken. Langzamerhand stort zijn wereld in. Ijlander beschrijft de ontwikkelingen in een overtuigende stijl, waardoor de roman je meesleept in de verwikkelingen. | |||||
|
|
9
|
|||||
| Romandebuut van een schrijfster die ik nog niet kende, maar die al twee verhalenbundels produceerde. Het is het verhaal van een onbedoeld zwanger geworden jong meisje, maar vooral van de mensen om haar heen. Ze wonen in een min of meer rijke buurt, met mensen die op het oog erg sociaal met elkaar bezig zijn, maar ondertussen oppervlakkig en roddelend en konkelend met elkaar omgaan. Op zich niets nieuws, maar de beschrijving is prachtig, het perspectief wisselt per hoofdstuk van personage, een stuk of tien, zodat je iedere keer een andere kant van de geschiedenis beleeft. Over blijft de volstrekte zinloosheid en eenzaamheid van de hoofdpersoon maar ook van alle mensen om haar heen. Niemand wordt er gelukkig van en slechts af en toe laat iemand iets van dit treurige levensgevoel zien. Prachtig boek. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Tja, wat moet je hier nu van zeggen. Het boek leest natuurlijk weer als een trein, dat is zeker waar. Eigenlijk is het een soort ziekenhuissoap, met Gooise Vrouwentrekjes, over van alles wat zich afspeelt in een ziekenhuis, met name bij chirurgie. Dit wordt gecombineerd met relationele zaken, problemen dus, onderling en op het thuisfront. Aangenaam leesvoer, maar een echte plot zit er niet in. Typisch vakantieboek in ieder geval. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Wat een prachtig boek! Zeker na de tegenvaller bij Verhulst was dit werkelijk een verademing. Je kunt het lezen als een vervolg op of een uitweiding over zijn vorige boeken over zijn familie, maar ook als op zichzelf staande roman. Zijn oudste broer Joachim, over hem gaat het. Joachim is niet helemaal goed. De zorg die de schrijver aan hem besteedt, vooral later, is hartverwarmend, beďnvloed door zijn vrouw (en eerdere vriendinnen, want Joachim houdt wel van de vriendinnen van zijn broer Andreas). Het verhaal wordt omgekeerd chronologisch verteld en het voert te ver om alles hier te noteren, maar het is echt een juweeltje. De lichte humor, af en toe, maakt het allemaal iets luchtiger, al proef je de ondertoon uiteraard wel. | |||||
|
|
4
|
|||||
| Dit leek me een aardige roman, maar hij viel zo tegen. Jammer is dat. Het thema is niet onaardig en Verhulst kan echt goed schrijven (Zie Mevrouw Verona daalt de heuvel af), maar hier gaat hij veel te ver. De zinnen zijn soms natuurlijk nog steeds prachtig, maar het verhaal! En al die oubollige grappen over rijk en arm, patsers en sloebers, vakanties per bus, stiefvaders en laatste liefdes. Nee, jammer, maar ik was niet overtuigd. Helemaal niet overtuigd. Ingetogener is hij veel en veel beter. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Szerb leefde van 1901 tot 1945 (hij stierf in een werkkamp) en schreef dit boek in 1934. Pas nu is het in het Nederlands vertaald en het lijkt een roman van deze tijd, een beetje in de stijl van de Da Vinci Code, maar veel subtieler en met enige humor en zelfspot. Het verhaal gaat over János Bátky, een wetenschapper die in de ban raakt van een oude legende in Engeland. Hij laat zich meeslepen in het verhaal, dat sprookjesachtig, maar ook spookachtig aandoet. Uiteraard, zou je haast zeggen, is er ook sprake van een liefdesgeschiedenis, met tragiek en al, maar ook deze wordt weer met zo'n lichte, ironische toon beschreven dat je er alleen maar van kunt genieten. | |||||
|
|
7
|
|||||
| Deze roman beschrijft de hopeloze liefde van een vrouw voor een getrouwde man. Ze verbreekt haar verloving en raakt in de ban van deze min of meer gelukkig getrouwde man. Zodanig dat ze via omwegen bij het gezin intrekt en hulp biedt waar het nodig is. Als de echtgenote overlijdt, rekent ze op haar eigen geluk, maar helaas wordt dat geen realiteit. Volgens de biograaf kun je uit dit verhaal de relatie van Top Naeff met Willem Royaards reconstrueren, al was Naeff zelf wel degelijk getrouwd. Interessant dus, maar ook omdat ik haar roman (en haar verhalen, zie Klein Avontuur) ga vergelijken met die van Louise Stratenus, die weliswaar wat vroeger leefde, maar soms vergelijkbare verhalen had. Ook dit is een prachtige oude uitgave, op een braderie in Dwingeloo gevonden, uit 1929. | |||||
|
|
7
De verborgen geschiedenis van Courtillon
(Roman)
Geschreven door Charles Lewinsky, gelezen op 06-08-2010 |
|||||
| Een man keert terug naar Courtillon om te 'genezen' van een verbroken relatie. Aanvankelijk vertelt hij zijn belevenissen in de vorm van gesprekken met zijn ex-vriendin, dat stoort enigszins, maar gaandeweg kom je beter in het verhaal. Het is niet te vergelijken met zijn vorige, zeer lijvige roman, maar het boeit toch. Wel een kwestie van even doorzetten, al is het vele malen dunner dan 'Het lot van de familie Meijer'. | |||||
|
|
8
|
|||||
| Deze roman gaat over herinneringen en met name over generaties en familiegeheimen. Iris erft het huis van haar grootmoeder en keert daar terug, waarmee ze oude herinneringen ophaalt, die allemaal draaien om de dood van haar nichtje. De familiebetrekkingen worden steeds duidelijker en alles wordt in verband gebracht met de prachtige tuin en de appels die daar groeien. Mooie familieroman, met een aardige plot en een prima verteltrant. | |||||
|
|
6
|
|||||
| Ik ben niet zo'n fan van Krol, maar hoorde op de radio dat Ad Zuiderent een boek over hem schreef en zag op de boekenmarkt dit boekje voor een euro liggen, vandaar dus. Het bleek redelijk toegankelijk te zijn en beschrijft de 'belevenissen' van een redelijk eenzame, maar uiteindelijk min of meer begrijpelijke man. Niet onaardig, maar niet om meer van hem te gaan lezen. Ik probeerde dat al eerder trouwens, maar gaf het op. | |||||
|